19-04-09

getrek en gesleur!!

Vandaag ging mijn vader nog eens mee lopen, na zijn blessure.  Alé, nog steeds met zijn blessure, want een spier die weg is, komt toch niet terug hé...  Verdekke seg...  Ik dacht echt: "oh, goed, dan gaat hij het wat rustig aan doen, en kan ik m'n eigen tempo blijven behouden van altijd".  Niets van!!  Die begon daar ineens door te peren, en ik er maar achter aan hollen!!

In't begin dacht ik gewoon dat ik wat grotere stappen moest zetten, maar eigenlijk begonnen m'n benen dan wat pijn te doen, dus nam ik weer kleinere stappen.  Toen we nog 1 km moesten doen moest ik echter wat inhouden, en dan hield hij ook wat in zodat het leek alsof hij even snel als mij liep, maar dan begon hij weer te versnellen, en tegen het einde begon hij NOG meer te versnellen!!!  Hij was echt aan het trekken en sleuren!!  Wat je met een spier minder in je benen allemaal al niet kan doen hé...  Ik begrijp het niet, ik dacht dat hij er last van had :-)))

Toen ik dan thuiskwam en merkte dat ik een minuut sneller was dan donderdag (op dezelfde 3 km), was ik natuurlijk wel blij!!!  En ne keer goed zweten kan wel eens deugd doen hé :-))  In't begin zei ik wel: "je mag nooit meer mee!!" :-))  Maar eigenlijk is't wel goed dat hij mij ne keer goed heeft laten afzien (zo erg was het niet hoor).

13:34 Gepost door Eefje de loop-kampioen ;-) in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Vaders? Je moet het mijn zonen eens vragen. Nog vers in het geheugen bij hun de rotterdammarathon;-))

Gepost door: Tiny | 19-04-09

De commentaren zijn gesloten.